Παρουσίαση Πολυφωνικών Τραγουδιών
Register

Παρουσίαση Πολυφωνικών Τραγουδιών

 …Από τα παλιά χρόνια έως τις μέρες μας και ιδιαίτερα τις περιόδους των εορτών και των πανηγυριών, οι κάτοικοι συγκεντρώνονταν για να γλεντήσουν με τις κομπανίες. Έτσι αναπτύχθηκε, επί το πλείστον, στην περιοχή της Πογδόριανης ένα σημαντικό σμήνος μουσικών, που στην πορεία του χρόνου, αναδείχτηκαν σαν οι πιο σημαντικοί οργανοπαίχτες της ευρύτερης περιοχής Πωγωνίου και Ζαγορίου. Η πλειονότητα των οργανοπαικτών προέρχεται από οικογένειες γύφτων, που εγκαταστάθηκαν στην ευρύτερη  περιοχή, από αλλά χωριά το 1915-1925,οι οποίοι σταδιακά ασχολήθηκαν επαγγελματικά με την μουσική, καθιερώνοντας ιδιαίτερα τον Παρακάλαμο στον ευρύτερο Ηπειρωτικό χώρο, ως πηγή λαϊκών οργανοπαικτών. Αλλά και οι αγρότες του κάμπου, με την πρώτη ευκαιρία, τραγουδούσαν κατά την διάρκεια των αγροτικών εργασιών στον σκάλο, στο μάζεμα του καλαμποκιού, στον αργαλειό κλπ. Με αυτόν τον τρόπο μετέφεραν τα ιδιότυπα τραγούδια της περιοχής έως τις μέρες μας. Ο τρόπος με τον οποίο τραγουδούσαν ήταν μια μορφή πολυφωνικού τραγουδιού που διαφέρει από γειτονικές περιοχές και  διακρίνονταν από την επικράτηση και τον κυρίαρχο ρόλο του «πάρτη», δηλαδή αυτού που «έπαιρνε» - άρχιζε το τραγούδι. Ο ρόλος των υπολοίπων επικεντρώνονταν στο να ενισχύσουν τον πρωτοτραγουδιστή, τραγουδώντας τα λόγια του τραγουδιού. Το «μπάσιμο» των υπολοίπων στο τραγούδι γινόταν, τις περισσότερες φορές, μετά τις τρεις –τέσσερις πρώτες αρχικές συλλαβές κάθε στίχου.    

#30 Μάνα και γιος εμάλωνε

 s5 logo 

Στίχοι

Μάνα και γιος εμάλωνε για μια αρβανιτοπούλα.

-Μάνα, θε ’να την πάρω εγώ, την αρβανιτοπούλα.

-Πάρτη, παιδί μ’, κι ανήπαρτη και από τ’ εμένα φύγε.

Σαν πήγε και την έφερε, σαν ήλιος σαν φεγγάρι,

τσαπί και φτυάρι άρπαξε μάνα κα θυγατέρα

και στο βουνό πηγαίνουνε και στο βουνό πηγαίνουν

να βρουν φίδια, να βρουν θεριά, οχιές με δυο κεφάλια.

Τα πήραν τα  τηγάνισαν σ’ αφόρεγο τηγάνι.

-Έλα, νύφη μ’, και άπλωσε και φάει από το ψάρι.

Αντράπηκε, ξεντράπηκε κι έφαγε από το ψάρι.

-Λίγο νεράκι,πεθερά, για σβήνω, για πεθαίνω.

Για δεν μπορώ, νυφούλα μου, στη βρύση για να πάω.

-Λίγο νεράκι, ταίρι μου, για σβήνω, για πεθαίνω.

Χρυσό ποτήρι άρπαξε, στη βρύση εκεί πηγαίνει.

Όσο να πάει κι όσο να ’ρθει, τη βρίσκει πεθαμένη.

-Φτιάξτε το μνήμα της φαρδύ, βαθύ για δυο νομάτους.

Χρυσό μαχαίρι άρπαξε και στην καρδιά το βάζει.

Τα πήραν και τα θάψανε πίσω απ’ τον άγιο Δήμο.

Στο ’να φυτρώνει κάλαμος και στ’ άλλο κυπαρίσσι.

Διαβάτες που περνάγανε, διαβάτες που περνάνε,

Για (ι)δέστε αυτό το αντρόγυνο το πολυαγαπημένο….

Φωτογραφίες

Logo Polysong 1

sitemap polysong

Ενημέρωση! Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies και παρόμοιες τεχνολογίες.

Πρέπει να αποδεχτείτε τους όρους χρήσης και λειτουργίας για να προχωρήσετε. Όροι και προϋποθέσεις

Αποδέχομαι